عوامل و زمینه های انحراف جامعه در زمان امام حسین ع چه بوده و در زمان ظهور چه می

عوامل و زمینه های انحراف جامعه در زمان امام حسین ع چه بوده و در زمان ظهور چه می تواند باشد؟

انا اَدعُوکُم اِلی کِتابِ اللّه ِ وَ سُنَّةِ نَبِیهِ، فَاِنَّ السُنَةَ قَد اُمِیتَت وَ اِنَّ البِدعَةَ قَد اُحییَت فاِن تَسمَعُوا قَولی و تٌطیعوُا امری اَهدِکُم سَبِیلَ الرَّشادِ.

امام نماینده ای به نام سلیمان ابارزین به بصره فرستادو نامه ای به او داد تا به 5 نفر از سران بصره بدهدکسی که نامه را گرفت منظر بن جارود است او قبل از خواندن نامه نماینده امام و نامه را به ابن زیاد که هنوز در بصره بود تحویل داد و او هم ایشان را به دار زد و شهید کرد.در این نامه امام دلیل قیام خود را دو مساله اعلام میکنند1)سنت پیغمبر مرده و کسی به ان عمل نمیکند.2)در دین بدعت گذاشته شده.

و درمان و راه نجات شما هم یک کلمه است و ان اینکه از من اطاعت کنید من نجاتتان میدهم. 

هر انسان جستجوگری وقتی تاریخِ واقعة جانگداز کربلا را می خواند یا می شنود؛ ناخودآگاه این سؤال در ذهن او نقش می بندد که چه عاملی سبب شد تنها نیم قرن پس از رحلت پیامبر(ص)، پیروان آن حضرت نوادة او را با آن وضع رقت بار کشتند و اهل بیت او که در حقیقت اهل بیتِ پیامبرخودشان بود را به اسارت بردند؟

*علت اصلی زمینه ساز واقعة کربلا را باید در انحراف مسلمانان از سیره پیامبر(ص) در تعیین خلیفه جستجو کرد؛ مسلمانانی که 50 سال پیش از واقعة عاشورا در سال 11 هجری در سقیفة بنی ساعده جمع شدند، ناخواسته سندِ شهادتِ علی و حسن و حسین ـ علیهم السّلام ـ را امضا کردند.

اگر جامعه اسلامی بعد از پیامبر(ص) غدیر خم را به فراموشی نمی سپرد و فریب کودتاگران را نمی خورد هرگز در انتخاب رهبر در جامعه اسلامی انحرافی به وجود نمی آمد .

*معاویه به تدریج در طول سالهای حکومت خود از طریق اعمال سیاستهای زیر توانست ضمن تحکیم پایه های حکومت خود، زمینه ساز واقعة کربلا شود؛

1. احیاء ارزشهای جاهلی: در دورة معاویه تبعیض نژادی و نظام طبقاتی عصر جاهلیت دوباره بیدار گشت؛ تعصب های قبیله ای نه تنها زنده شد بلکه این بار وجهة دینی به خود گرفت و رفتارهای جاهلی همانند شرب خمر و لهو و لعب در جامعه شیوع پیدا کرد.

2. انتصاب افراد بی تقوا به حکومت شهرها: معاویه با به کارگیری افرادی چون عمروعاص، مغیره بن شعبه، مروان بن حکم، زیاد بن ابیه (پدر عبیدالله بن زیاد) و ... سعی کرد توسط آنان ارزشهای الهی حاکم بر جامعه اسلامی را کاملاً از بین ببرد و ارزشهای جاهلی را مسلط کرد.

3. تحریف باورهای دینی: امویان با تکیه بر قدرت و ثروت حکومتی و با همکاری علمای درباری با جعل حدیث به تعریف مفاهیم دینی دست زدند تا در سایة آن، اعمال غیردینی خلفای بنی امیه را دینی جلوه دهند و مخالفان ارزشی آنها را ضد ارزش معرفی کنند.

سیاست اموی توانسته بود چنان انحرافی در باورهای دینی ایجاد نماید که مسلمانان گمان کنند، امام حسین ـ علیه السّلام ـ به عمل غیر دینی اقدام و بر امام خود، یعنی خلیفة اموی شورش کرده و اتحاد مسلمانان را به خطر انداخته است. امام باقر ـ علیه السّلام ـ در این زمینه کلام گویایی دارد: «سی هزار نفر جمع شده بودند که جد ما امام حسین ـ علیه السّلام ـ را بکشند و هر یک می خواستند با ریختن خون او به خدا نزدیک تر شوند. چون می گفتند یزید خلیفة پیامبر است و حسین بن علی بر او خروج کرده و باید با او جنگید.».

 

ابن زیاد هم پس از دستگیری مسلم بن عقیل به او گفت: «ای عصیانگر! بر امام خود خروج کرده و اتحاد مسلمین را از بین بردی».

* امام حسین بنی امیه را کسانی می دانست که: «طاعت شیطان را پذیرفته، طاعت خداوند را ترک گفته، فساد را ظاهر ساخته، حدود الهی را تعطیل و به بیت المال تجاوز کرده اند»: «ان هولا قد لزموا طاعة الشیطان و ترکوا طاعة الرحمان و اظهرو الفساد و عطلوا الحدود و استأثروا بالغئ»

4. «قد انخَزلت عطیانکم من الحرام و ملئت بطونکم من الحرام»[8] هدایای حرام بدست شما رسیده و شکم های شما نیز از حرام پر شده است. که می تواند اشاره به تطمیع مالی مردم از طرف بنی امیه باشد. 

زمینه های انحراف جامعه در زمان ظهور: دقیقاً می توان از سخنان امام حسین(ع) چنین برداشت کرد که: هرگاه در جامعه ای:

1. سنتِ پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ به فراموشی سپرده شود

2.بدعت ها به وجود آیند،

3.به حق عمل نشود

4. از باطل نهی نشود (امر به معروف و نهی از منکر صورت نگیرد)

5.مردم یا حاکمان اطاعتِ شیطان را بپذیرند

6. فساد ظاهر شود (مظاهر فساد مانند تهاجم فرهنگی در جامعه علناً آشکار شود)

7.به حدود و احکام قضایی الهی عمل نشود

8. بیت المال غارت شود (فساد مالی دولتمردان)

آنگاه چنین جامعه ای دچار انحرافِ قطعی شده است

/ 0 نظر / 27 بازدید